Double IPA

Double (of imperial) is in de bierwereld een aanduiding voor een sterkere en intensere versie van een bekende stijl. Het is geen rekensom.

De cijfers laten dat zien. Volgens de BJCP heeft een American IPA 5,5–7,5% alcohol en een double IPA 7,5–10,0%. De Brewers Association houdt 6,3–7,5% aan tegenover 7,6–10,6%. Een double IPA heeft dus duidelijk meer alcohol, maar geen twee keer zoveel. De BJCP noemt hem groter in alcohol, bitterheid en hoppigheid, met een vergelijkbare balans als de gewone American IPA.

Er zit wel een kern van waarheid in, als het om de hop gaat. Brouwer Vinnie Cilurzo schreef dat hij voor zijn eerste double IPA, in 1994, het recept nam van wat zijn IPA zou worden en de hop 'literally' verdubbelde. De mout verhoogde hij met zo'n 30%, niet met 100%. Een vaste hoeveelheid hop schrijven de stijlgidsen niet voor.

Je komt zowel 'double IPA' als 'imperial IPA' tegen, en afkortingen als DIPA of IIPA. Dat zijn geen verschillende stijlen.

De BJCP noemt de stijl Double IPA (22A) en schrijft er zelf bij: 'Rarely called Imperial IPA.' De Brewers Association gebruikt beide namen tegelijk: 'American-Style Imperial or Double India Pale Ale'. Ook Untappd zet ze samen in één substijl: 'IPA - Imperial / Double'. En toen het Great American Beer Festival volgens Acitelli in 2003 een categorie voor deze bieren opende, heette die 'Imperial or Double India Pale Ale'.

Welke naam een brouwer kiest, zegt dus niets over hoe het bier smaakt. Dat geldt ook voor de troebele versie: de Brewers Association noemt die 'Juicy or Hazy Imperial or Double India Pale Ale'.

In masteronderzoek aan Oregon State University (Barnette, 2018) werd drooggehopt bier koel (3 °C) en warm (30 °C) bewaard, met verschillende hoeveelheden opgeloste zuurstof. De bewaartemperatuur had het grootste effect op het aroma. Bij warmte en meer zuurstof verdwenen tropische, citrus- en hoppige aroma's, en kwamen er moutige, gedroogd-fruit- en kartonaroma's voor in de plaats. Zuurstof had al na twee weken een kleiner, maar wel aantoonbaar effect.

Ander onderzoek, van de VLB in Berlijn (2022) bij elf commerciële hoppige ales, laat zien dat het genuanceerd ligt. Sommige hoparomastoffen bleven redelijk stabiel, andere geurstoffen (esters) minder, en stoffen die bij veroudering horen namen toe.

De Brewers Association schrijft bij de double IPA dat het bier 'the fresh character of hops' moet laten zien, zonder geoxideerde of verouderde smaken.

Bewaar IPA dus koel en drink hem vers.

IBU (International Bitterness Units) is volgens CraftBeer.com een maat voor de bitterstoffen in bier, in het lab bepaald als milligram iso-alfazuren (omgezette bitterstoffen uit hop) per liter. De Brewers Association schrijft in haar stijlrichtlijnen dat dit getal één specifieke hopstof meet en niet consequent overeenkomt met hoe bitter iemand het bier ervaart. Daar noemt ze drie redenen voor: de gevoeligheid voor bitter verschilt per persoon (onder meer door aanleg), andere ingrediënten dragen ook bij aan bitterheid, en hoparoma en -smaak kunnen de waargenomen bitterheid sterk veranderen.

De richtlijnen geven zelf voorbeelden. Bij Export-Style Stout schrijft de BA dat de bitterheid in het lab hoog kan uitvallen, maar dat de zoetheid van de mout de beleving dempt. Andersom zegt de BJCP over kölsch dat drogere versies hoppiger of bitterder kunnen lijken dan de IBU doet vermoeden. En bij hazy IPA wordt de bitterheid volgens de BJCP vaak gemaskeerd door het vollere lichaam en de zachte afdronk.

Ter oriëntatie: CraftBeer.com noemt 5–10 IBU voor lichte lagers en 50–70 voor stevige, bittere IPA's. Gebruik IBU dus als ruwe aanwijzing, niet als smaakbelofte.