Barrel aged

In de stijlrichtlijnen is barrel aged geen stijl met vaste kenmerken, maar een bewerking die je op elk bier kunt toepassen. De Brewers Association omschrijft 'Wood- and Barrel-Aged Beer' als elk traditioneel of experimenteel bier, lager, ale of iets daartussen, dat in een houten vat of met hout heeft gerijpt. Bij kleur, smaak, bitterheid, body en alcohol staat steeds: 'varies with underlying style', het hangt af van het basisbier.

Ook de BJCP laat in de categorieën 33A en 33B alle cijfers afhangen van het basisbier. Wie meedoet aan een wedstrijd, moet het basisbier of een beschrijving van het bier opgeven, plus het soort hout of vat.

In de praktijk gaan vooral sterke, volle bieren op vat, omdat die de extra smaken het best aankunnen. Sterke stout en barleywine zijn bekende voorbeelden. Daarom staat deze pagina bij 'Donker & Romig'. Maar een op vat gerijpt licht of zuur bier smaakt heel anders.

De Brewers Association schrijft letterlijk: 'Wood-aging does not necessarily impart wood flavors, but does result in distinctive sensory outcomes.' Rijpen op hout geeft dus niet per se houtsmaak, maar wel een eigen karakter.

Wat je proeft, hangt af van het vat. De BJCP onderscheidt bier op hout zonder smaak van een eerdere drank (33A) en bier op vaten waar eerder whiskey, bourbon, rum, gin, tequila, port, sherry, madeira of wijn in zat (33B). Alleen in dat laatste geval hoort het karakter van die drank merkbaar te zijn, en dan nog in balans.

Getoast of geblakerd hout kan tonen van vanille, karamel, toast, noten, koffie of cacao geven. Looistoffen uit het hout kunnen de body voller en de afdronk droger maken. Volgens de BJCP horen de houtsmaken het basisbier te ondersteunen, niet te overheersen.

Ook het vat zelf maakt uit: een bourbonvat dat voor de tweede of derde keer wordt gevuld, geeft volgens Brew Your Own minder bourbonaroma af.

De BJCP noemt rijpen op hout een traditionele methode, met eikenhouten fusten en vaten als traditie. Bij zure stijlen als Vlaams rood en lambiek hoort houtrijping bij de stijl zelf.

Maar bier bewust op gebruikte bourbonvaten leggen is volgens bierschrijver Jeff Alworth pas sinds het midden van de jaren 1990 gebruikelijk. Een bekend beginverhaal is een imperial stout van Goose Island in Chicago. De brouwerij noemt 1992, maar volgens Alworth was dat een schatting van de brouwer zelf en was het vrijwel zeker 1994. Journalist Josh Noel komt op 1995. Andy Crouch van All About Beer schrijft bovendien dat het niet het eerste bier op bourbonvaten was: volgens de brouwer zelf was het op whiskeyvaten gerijpte Triple Bock van Boston Beer Company, voor het eerst uitgebracht in 1994, de inspiratie. Wie de eerste was, is dus omstreden.

Waarom zijn er zoveel bourbonvaten? Volgens de Amerikaanse regels moet bourbon rijpen in nieuwe, geblakerde eikenhouten vaten. Een gebruikt vat kan dus niet nog eens voor bourbon dienen.