Amarillo

Amarillo is de merknaam (Amarillo®) van het hopras VGXP01. Anders dan Citra of Mosaic is Amarillo niet bewust gekruist. Volgens het plantoctrooi werd de plant in 1990 ontdekt in een pas aangeplant veld met de hopsoort Liberty bij Toppenish, in de staat Washington. Hij week duidelijk af van Liberty: hij droeg veel bellen, had een opvallende geur, meer alfazuren en farneseen in de olie. Waar hij precies vandaan kwam, is onbekend. In 1991 werden er stekken van geplant.

Uitvinders volgens het octrooi zijn Paul, Bernard en Steven Gamache; volgens Yakima Chief Hops werd het ras ontdekt door Virgil Gamache Farms. Het octrooi werd in 2000 aangevraagd en in 2003 verleend. Amarillo is Spaans voor geel; waarom die naam is gekozen, hebben we niet in een betrouwbare bron gevonden.

Onafhankelijk onderzoek. Belgische onderzoekers bestudeerden Amarillo samen met Citra, Mosaic en twee andere rassen. Alle vijf hadden volgens hen een uitzonderlijk citrusachtig potentieel. Amarillo bevatte meer dan 7 mg/kg citronellol, dat naar citroen en limoen ruikt; daarin verschilde hij van de eerder onderzochte rassen Nelson Sauvin en Tomahawk. In een vervolgstudie van dezelfde groep zat in bier dat met Amarillo was drooggehopt veel meer van de grapefruitachtige thiol 3S4MP dan de vrije thiolen in de hop konden verklaren. In de hop vonden ze ook gebonden voorlopers van 3MH, waaruit gist geurstoffen kan vrijmaken.

Wat kweker, handel en vakliteratuur zeggen. Het octrooi beschrijft een zwoel-zoete, bloemige geur met citrus- en sinaasappeltonen en een vleug den. Brouwboekauteur John Palmer noemt Amarillo bloemig en citrusachtig, 'vergelijkbaar met Cascade'. De Hop Growers of America noemden zwarte thee, citroen, perzik, meloen, abrikoos en grapefruit. Yakima Chief Hops spreekt van citrus en grapefruit met kruidige en houtige tonen; BarthHaas van abrikoos, perzik, rijpe banaan en meloen, met grapefruit en limoen.

Volgens hopleverancier Charles Faram wordt Amarillo vaak gebruikt om droog te hoppen en is hij een vaste waarde in fruitige IPA's en pale ales. Met 8–11% alfazuren kan hij ook bitteren: Palmer en Belgische onderzoekers rekenen hem tot de dual-purpose-hop. Je vindt Amarillo als hele bellen, pellets en cryo-hop.

De hopolie bestaat volgens het octrooi voor zo'n 70% uit myrceen; Yakima Chief Hops noemt 40–60%. Bij metingen lijkt Amarillo volgens het octrooi het meest op de Joegoslavische hop Buket. Als vervanger noemt Palmer Cascade en Centennial.

Amarillo is een toevalsvondst. Volgens het octrooi viel de plant in 1990 op in een veld dat net met Liberty was beplant. Het octrooi werd op 3 februari 2000 aangevraagd en op 2 september 2003 verleend. Volgens hophandelaar BarthHaas kwam Amarillo in 2003 op de markt; dat jaartal hebben we niet bij de kweker zelf kunnen controleren.

Volgens Yakima Chief Hops hoort Amarillo bij de tien meest gebruikte aromahoppen van craftbrouwers. In 2025 stond er in de VS 1.874 acre, ongeveer 760 hectare, tegen 2.177 acre in 2023.

Een goed uitgangspunt: een pale ale of IPA waarin Amarillo de hoofdrol speelt. Ruik naar sinaasappel, grapefruit en steenfruit als perzik of abrikoos. Merk je iets van meloen of zelfs zwarte thee? Die noemen de Amerikaanse hoptelers ook. Zet hem eens naast Cascade of Centennial, de hopsoorten die Palmer als vervanger noemt, en vergelijk zelf. Hoppige bieren drink je het best vers.