Centennial

Centennial werd in 1974 gekruist in Prosser, in de Amerikaanse staat Washington, op het onderzoekscentrum van Washington State University. Uit die kruising, W415, werd zaailing W415-90 gekozen: de latere Centennial. Volgens de Hop Growers of America bestaat de stamboom voor driekwart uit Brewer's Gold, met kleinere delen Fuggle, East Kent Golding en andere hop. Volgens de USDA is de vaderplant dezelfde als die van Nugget.

Het ras werd in 1990 uitgebracht en in 1991 officieel geregistreerd. Anders dan Citra of Simcoe komt Centennial uit een publiek kweekprogramma. Het is een aromahop, maar met 9,5–11,5% alfazuren volgens de Hop Growers of America ook bruikbaar om te bitteren. Brouwboekauteur John Palmer noemt Centennial 'a clean bittering hop'.

Onafhankelijk onderzoek. Een studie aan Oregon State University (2014) vond in Centennial, net als in Citra, relatief veel linalool en geraniol. In die studie werd linalool omschreven als bloemig en zoet, en geraniol als citrusachtig. In bier dat met Centennial was drooggehopt, namen die stoffen aantoonbaar toe. Volgens de USDA heeft Centennial een citrus-bloemige geur, gemiddeld 2,83 ml hopolie per 100 gram (gemeten over drie jaar) en geen farneseen.

Wat telers, handel en vakliteratuur zeggen. De Hop Growers of America omschrijven de geur als middelmatig intens, bloemig en citrusachtig. Palmer noemt de geur bloemig en citrusachtig, 'vaak super-Cascade genoemd vanwege de gelijkenis'. Yakima Chief Hops noemt citroen, bloemen, sinaasappel, tropisch fruit en hout. Volgens BarthHaas is citrus 'een vaste achtergrond', met daarnaast onder meer framboos, lychee en ananas.

Bewaren. In een studie naar één tot zes jaar oude hop veranderde de chemie van Centennial minder dan die van Cascade, maar proevers merkten toch verschillen.

Centennial wordt volgens BarthHaas zowel om te bitteren als voor de geur gebruikt: vaak in pale ales en IPA's, maar ook in Amerikaanse stout, Amerikaans tarwebier en barleywine. Palmer noemt hem een hop voor algemeen gebruik: bitteren, aroma en soms droog hoppen. Je vindt Centennial als hele bellen, pellets en cryo-hop. Volgens de USDA ging na zes maanden bij kamertemperatuur meer dan de helft van de alfazuren verloren.

Vergelijkbare hop: Centennial heet vaak 'super-Cascade' (zie de fabel hieronder). Palmer noemt Cascade en Columbus als vervangers. Yakima Chief Hops noemt Citra, Mosaic en Simcoe, en de Britse Admiral.

Centennial is een product van het publieke Amerikaanse hopkweekwerk. De kruising werd in 1974 gemaakt; de selectie kwam in 1981 in de USDA-collectie en kreeg in 1987 een nummer. In 1990 werd het ras uitgebracht, in 1991 volgde de registratie in het vakblad Crop Science. Dat jaar stond er nog geen 100 acre (40 hectare). De USDA schreef erbij dat geur en brouweigenschappen kleine brouwers, thuisbrouwers en microbrouwerijen aanspraken.

Volgens de Hop Growers of America hoorde Centennial in 2016 bij de populairste hop van de Amerikaanse craftbrouwers. In 2025 stond er in Washington en Oregon samen 2.539 acre, ruim 1.000 hectare. In Washington bleef het areaal sinds 2023 vrijwel gelijk.

Een goed uitgangspunt: een American pale ale of IPA met Centennial. Ruik naar citroen, sinaasappel en bloemen. Let ook op de bitterheid: Palmer noemt Centennial 'a clean bittering hop', een hop die schoon bittert. Zet hem eens naast een bier met Cascade en vergelijk zelf: lijken ze op elkaar, en waar zit het verschil? Hoppige bieren drink je het best vers.