East Kent Goldings

East Kent Goldings, vaak afgekort tot EKG, is een Engelse hop uit het oosten van het graafschap Kent. Volgens de beschermde productspecificatie selecteerde een zekere Mr Golding hem rond 1790 in West Malling uit het oude ras Canterbury Whitebine. In Oost-Kent gold hij begin 19e eeuw als beter dan hop uit de omgeving van Maidstone. Daarom werd hij als 'East Kent'-hop verkocht, en zo kwam de naam in gebruik.

Goldings is eigenlijk een groep klonen: in de 19e eeuw werden in Oost-Kent lokale varianten geselecteerd, zoals Bramling, Cobbs, Petham en Eastwell. Sinds 2013 is East Kent Goldings een beschermde oorsprongsbenaming, volgens de Britse overheid de eerste beschermde Britse hop. Die naam mag alleen op Goldings uit een afgebakend gebied rond onder meer Faversham en Canterbury. De eerste hop met zo'n Europese bescherming was East Kent Goldings niet: Tsjechische Saaz uit Žatec was al in 2007 beschermd.

Brouwboekauteur John Palmer omschrijft de geur als kruidig en bloemig, aards, rond en mild, met een kruidige smaak. De British Hop Association noemt bloemig, licht kruidig, honing en aards, en een zachte, honingachtige bitterheid. Volgens de productspecificatie van de telersgroep East Kent Goldings Growers ruikt de hop naar licht zoete citroen en bloemen, en doet de smaak in bier denken aan rijke marmelade.

In de hopolie zit veel humuleen, volgens de specificatie 33–45%. Die stof ruikt volgens een overzichtsartikel kruidig en houtig. Farneseen zit er nauwelijks in, minder dan 1%. Daarmee onderscheid je Goldings chemisch van Fuggle, die er volgens dezelfde specificatie zo'n 7,5% van heeft.

Ook de bitterheid heeft karakter. In een Britse studie werden bieren met Hersbrucker, East Kent Goldings of Zeus op dezelfde bitterheid gebracht. Toch proefde een getraind panel bij elk bier een ander soort bitterheid.

East Kent Goldings is een aromahop met een bescheiden alfazuurgehalte: volgens de specificatie 4–6%. Palmer noemt hem geschikt om te bitteren, voor late hopgiften en voor droog hoppen in Britse ales. Hij komt als hele bellen in balen en als pellets.

• Vervangers: Palmer noemt BC Goldings (uit Canada) en Whitbread Goldings Variety; Hopsteiner noemt First Gold. Omgekeerd noemt Palmer East Kent Goldings als vervanger van Fuggle.
• Familie: Northern Brewer is volgens de specificatie een zaailing van de Golding, en Bramling Cross heeft de Golding-kloon Bramling als ouder.
• Elders geteeld: Goldings groeien ook buiten Oost-Kent, bijvoorbeeld in Oregon. Onder de Europese en Britse bescherming mogen die niet East Kent Goldings heten.

Volgens de productspecificatie werd de Golding rond 1790 geselecteerd en stond hij begin 19e eeuw in Oost-Kent. Een boek uit 1838 beschrijft al de verkoop als 'East Kent'-hop. In de 19e eeuw volgden lokale klonen, van Bramling (1865) tot Eastwell (1889). De Goldings die nu in Oost-Kent groeien, gaan terug op collecties van Wye College en East Malling Research Station.

Volgens biergeschiedkundige Martyn Cornell werd de Fuggle bij de lancering 'Fuggle's Golding' genoemd. Latere onderzoekers gingen er volgens hem van uit dat de twee niet verwant konden zijn, omdat Fuggle farneseen bevat en Goldings niet; ook de productspecificatie noemt Fuggle een niet-verwant ras. Maar Tsjechisch genetisch onderzoek uit 2019 toonde volgens Cornell aan dat ze toch nauw verwant zijn. In 2013 kreeg East Kent Goldings Europese bescherming; sinds eind 2020 staat de naam ook in het Britse register.

Een goed uitgangspunt is een Engelse bitter of pale ale. Voor bitter noemt de BJCP Engelse afwerkhop het meest traditioneel, met een hoparoma dat bloemig, aards, harsig of fruitig kan zijn. Ook een English IPA of een Engelse brown ale is een goede keuze; de BJCP noemt daar Engelse hop, met in een English IPA een vaak bloemige, kruidig-peperige of sinaasappelachtige hopgeur en in een brown ale een lichte bloemige of aardse. Zoek naar zacht kruidig, bloemig en aards, misschien met iets van honing of marmelade, en proef hoe zacht de bitterheid is.